W sobotę wieczorem wysiadając z samochodu zobaczyłem wszystkie gwiazdy (i nie tylko
dlatego, że było późno). W nocy się nie wyspałem, bo nawet przewracanie się na
drugi bok sprawiało ból. Ba, nawet leżenie bez ruchu bolało… Rano więc byłem
nie tylko obolały, ale i marudny. Żona kolejny raz przypomniała, że powinienem
znowu wybrać się do lekarza. Ale okazała też litość i nie kazała mi jechać do
Szałszy (co wiązałoby się z wsiadaniem i wysiadaniem z samochodu… ała).
Jednak zgodnie z ostatnimi zaleceniami lekarza postanowiłem się jednak ruszać
– poszedłem na pieszy, czterogodzinny spacer, do pobliskiego lasu. Nawet
jakieś grzybki znalazłem i wróciłem nieco mniej obolały.
Po wizycie u doktora A (Panie, teraz każdy tak ma!
) i u pani doktór
B (To początki zmian zwyrodnieniowych – będzie panu to dokuczać już
) miałem wątpliwości, że jakiś lekarz jeszcze będzie mi mógł
do końca życia
skutecznie pomóc, chyba że przepisując mocniejsze środki przeciwbólowe,
a uśmierzanie bólu do nie wiadomo kiedy nie byłoby rozwiązaniem mnie w pełni
satysfakcjonującym. Jednak od ostatniej wizyty, mimo stosowania się do
zaleceń, było ze mną coraz gorzej. No i żona nalegała. Dziś więc wybrałem się
do przychodni i trawiłem do pani doktór C. Właściwie to ją mam wpisaną jako
swojego lekarza rodzinnego, ale jakoś nie udawało mi się do niej trafić (ale
też bardzo się nie starałem).
Pani doktór stwierdziła, że zmiany zwyrodnieniowe to nie są, bo ja młody
i zdjęcie nic nie wykazało. Uznała, że to zapalenie nerwu kulszowego
i przepisała lek przeciwzapalny/przeciwbólowy (zapewniając, że to będzie mnie
leczyć, nie tylko uśmierzać ból), coś osłonowego dla żołądka, jakiś lek
rozkurczający i witaminę B1. Dodatkowo, wypisała skierowanie do poradni
rehabilitacyjnej, ale rehabilitacji mam się poddać dopiero jak mi trochę
przejdzie. Teraz raczej mam unikać zbytniej aktywności (czyli jednak darować
sobie pływanie i rowerkowanie). Chciała też dać L4, ale jej wytłumaczyłem,
że po pierwsze, nie mogę sobie teraz na to pozwolić, a po drugie sam sobie
jestem pracodawcą i papierek mi niespecjalnie potrzebny.
Zapisałem się do poradni rehabilitacyjnej (na razie konsultacja
u tamtejszego lekarza) i poszedłem do apteki. Tam pani od razu stwierdziła, że
taka normalna B1 mi nic nie pomoże, powinno to być B1 forte
, ale na
recepcie nie jest to napisane, ale i tak mi sprzeda i sprzedała. Resztę
recepty też. Od razu łyknąłem prawie cały komplet… i już jakby trochę
lepiej. Mogę wstać z krzesła i od razu mnie nie skręca całkiem z bólu.
Wyglądam podobno też już mniej smętnie. :-)
Podobno to może potrwać miesiąc zanim będą konkretne efekty kuracji…
zobaczymy. Jak się nie uda, to podobno mogę jeszcze dostać skierowanie do
neurologa.
U Jajcusia 