Committed revision 666.

Mam dosyć sztywnego trzymania się niektórych zasad dobrego stylu
programowania. Pisząc CJC starałem się
w ogóle nie używać zmiennych globalnych, bo przecież każdy wie, że tak trzeba.
No i dało się, jednak z tak zrobionego kodu nie byłem zadowolony. Mam tam
takie trzy obiekty, właściwie singletony, do których dostęp potrzebny był
w bardzo wielu miejscach. No i dostęp ten odbywał się właściwie na dwa
sposoby: albo referencja do takiego obiektu była przekazywana w konstruktorze i potem
zapisywana w atrybucie obiektu który tego potrzebował, albo dostęp odbywał się
przez inne obiekty (np.: self.plugin.app.screen) –
jedno i drugie nie wyglądały najlepiej. Standardowym, Javowe,
rozwiązanie, w postaci statycznej metody zwracającej instancję singletona,
niespecjalnie mi pasowało – to takie niepythonowe odwoływać się do
klasy, gdy tylko jej instancja jest potrzebna. Do tego to więcej pisania by
było, a przecież miałem API uprościć.

W końcu zdecydowałem się na rozwiązanie proste i skuteczne –
zrobiłem moduł cjc_globals z trzema zmiennymi globalnymi. I wszystko
byłoby dobrze, gdyby nie komunikat przy commicie, wyraźnie sugerujący, że
za moją decyzją stoi Zło: Committed revision 666.
;-)

Reklamy

7 uwag do wpisu “Committed revision 666.

  1. W Zend Framework jest ciekawe rozwiązanie.
    Jest klasa Registry, którą możesz poprosić o singleton, który służy do trzymania innych obiektów w haszu.
    Kiedy potrzebujesz jakiś obiekt upublicznić to rejestrujesz go w Registry pod wybraną nazwą. Gdy jest Ci potrzebny to sobie z registry pobierasz "nazwaną" referencję i używasz.

    Lubię to

  2. smk: Takie coś też będzie, ale dla mniej "fundamentalnych" obiektów. Nie chciałem robić dodatkowych "pośredników" dla trzech obiektów do których dostęp jest ciągle potrzebny — dobrze, żeby był jak najłatwiejszy.
    Inne obiekty, które będą mogły być dodawane przez pluginy lub inne "luźne" komponenty będą dostępne przez jakiś rejestr. Np. obiekt realizujący archiwum wiadomości.

    Lubię to

  3. w ruby jest fajny moduł zwany singleton, klasę piszemy normalnie, jakby nigdy nic, normalny konstruktor tyle że bez parametrów:) dopisujemy do ciała klasy `include Singleton` [po uprzednim `require ‚singleton’`] i możemy się odwoływać do instancji za pomocą metody .instance, w/w moduł sam ją implementuje [wraz z paroma innymi], wiec nie ma problemów:) mechanizm mixins w ruby jest imo na prawdę fenomenalny;-)

    Lubię to

Co o tym sądzisz?

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s