Jog Jajcusia

Z pamiętnika kuracjusza – wyprawa na Chełmiec

08 czerwca 2008 10:11:12 | kategorie: natura, wypoczynek, zdrowie,

Chełmiec to szczyt górujący nad tutejszym krajobrazem. Samotna góra z masztem telewizyjnym i wielkim białym krzyżem na szczycie. Tam też znajdować się miała skrzynka geocaching OP0060. Jeszcze przed wyjazdem do sanatorium postanowiłem, że muszę się tam wybrać. Tutaj jednak się okazało, że czas na wycieczki jest ograniczony (w tygodniu ciągle są zabiegi), a do tego nie powinniśmy wybierać się na takie wyprawy bez pozwolenia lekarza.

Wczoraj przed obiadem mieliśmy badania. Spokojny o wynik badania i nauczony, że głównym zaleceniem dla mnie było dużo chodzić spytałem lekarza o pozwolenie. Ten powiedział, że jak nie będę odczuwał przy tym żadnych dolegliwości z kręgosłupa to mogę. Tylko mam uważać.

Zaraz po obiedzie więc zmieniłem buty (sandały nie koniecznie się nadawały), zapakowałem kurtkę do plecaka, założyłem czapeczkę (słonko przygrzewało), uruchomiłem GPS, kupiłem wodę i wybrałem się na wyprawę niebieskim szlakiem. Według tabliczki na szczyt miałem 1,5h drogi, a do kolacji 4h czasu.

Początek mimo, że dość płaski, był męczący, bo w słońcu. Minąłem Szczawieński cmentarz na wzgórzu, przeszedłem przez jakieś peryferia Wałbrzycha i dotarłem do lasu. Przez las szło się bardzo przyjemnie. Spotkałem sarenkę i leśną myszkę. Potem zrobiło się trochę stromiej. Doszedłem do jakiejś drogi którą szlak prowadził łagodnie wzdłuż stromej skarpy po lewej... aż na drzewie pojawiła się strzałka w lewo. Ten fragment szlaku raczej nie był przewidziany dla kuracjuszy, ale ja się dzielnie wdrapywałem. Na drodze zauważyłem trójkę innych kuracjuszy. Spojrzeli na mnie i postanowili iść dalej drogą (nie dziwię się im). W końcu wdrapałem się na szczyt. Już z końcówki szlak widok był śliczny.

Na szczycie, oprócz krzyża i masztu telewizyjnego stoi jeszcze murowana wieża (trochę ruina). Na wejściu karteczka, że w weekend co pół godziny wpuszczają turystów. O 15:20 drzwi się otworzyły i wyszła grupka, spytałem się, kiedy będzie można wejść, okazało się, że już. To wszedłem. Za 4zł mogłem zobaczyć prześliczny widok. Na Wałbrzych, Szczawno-Zdrój, Ślężę, Śnieżkę i dużo więcej. Na Śnieżce jeszcze biało.

Wieżą opiekują się, społecznie, tutejsi krótkofalarze. Na szczycie masa anten (część pewnie amatorska, a część operatorów komórkowych itp., pewnie zarabiają na utrzymanie wieży).

Gdy schodziłem z wieży pod nią była już ta trójka, co wybrała drogę. Siedzieli tam, gdzie spodziewałem się znaleźć skarb więc kręciłem się w kółko, zanim nie poszli. Potem przeszukałem okolicę. Skrzynka była jednak gdzie indziej. Do tego zupełnie na wierzchu. Pewnie ktoś niewtajemniczony przypadkiem znalazł i porzucił. Dopełniłem formalności, wziąłem klamerkę z kwiatkiem, zostawiłem nalepkę z pingwinem i schowałem pudełko porządniej. Potem mogłem wracać.

Po drodze trochę pokropiło, ale za bardzo mnie nie zmoczyło. Zdążyłem wrócić 15 minut przed kolacją – w dobrym humorze i zadowolony z wyprawy. O dziwo, dzisiaj nawet nie jestem bardzo obolały. Trzeba sobie wymyślić kolejny cel. Pod Książem są trzy skrzynki...