Jog Jajcusia

Po nocce

30 listopada 2005 18:01:36 | kategorie: oprogramowanie, praca, sieci,

Wczoraj znowu rozpierdziel w firmie. Tym razem przemeblowanie serwerowni. Firma znalazła kupca na szafę rackową, a że w niej akurat stał nasz sprzęt, to trzeba było wszystko poprzestawiać do stojaków (które, swoją drogą, mają w tej serwerowni większy sens niż szafy). Do roboty przyszedłem na 15:00, żeby od 16-tej zacząć. Kolega miał do tego czasu opisać mi wszystkie połączenia (4 switche 24-portowe, z dziesięć serwerów, ponad dwie setki gniazd na patch-panelach i cała masa połączeń). Nie zdążył, więc robiliśmy to razem jeszcze z dwie godzinki. Potem było rozbieranie starych szaf, składanie i wstawianie nowych stojaków, przekładanie patch-paneli z rozszytymi setkami par itp. atrakcje. W końcu wstawianie sprzętu na nowe miejsce i podłączanie wszystkiego tak aby zadziałało (oczywiście od razu działać nie chciało). Wyszliśmy (brudni i śmierdzący, bo w budynku wodę na noc wyłaczają) z firmy o 3:25. A niektórzy byli w pracy od 8:00.

Dzisiaj rano, normalnie od 8:00, też jakiś admin w firmie się przydał. Jeden ma chorobowe, zostało nas dwóch. To uzgodniłem z kuplem, co wczoraj od rana siedział, że ja przyjdę na tę ósmą, a w południe się zamienimy. Więc przespałem się 3 godzinki, łyknąłem kofeinę z puszki (Booster — taka podróba Red Bulla z Plusa, za grosze) i, niewiele czyściejszy niż przed wyjściem z serwerowni, podobnie śmierdządzy i ledwo przytomny, pojechałem do roboty.

W pracy oczywiście okazało się że parę rzeczy nie działa, ileś innych działa, ale są podłączone tam, gdzie nie powinny itp. Latałem więc między serwerowaniami (budynki oddalone o jakieś 500m), z serwerowni do swojego pokoju, rozszyłem jeszcze parę kabelków na patch-panelu... i o 11-tej jakoś się uspokoiło. Obiecałem jeszcze coś komuś sprawdzić, więc posiedziałem jeszcze do wpół do pierwszej, ale do domu wróciłem sporo wcześniej niż normalnie. Ufff...

W domu wreszcie mogłem się doprowadzić do porządku. Pospać to teraz bym sobie i tak nie pospał (w dzień mi nie wychodzi), więc, mając tę chwilkę wolnego, męczę Baculę. Jak już sobie kupiłem tę nagrywarkę DVD do robienia backupów, to trzeba było w końcu zacząć je robić. Niestety, pakiet z Baculą w PLD wciąż w rozsypce (ale się buduje i nawet jakoś działa), a wsparcie dla DVD w Baculi wciąż nie domaga... Ale jakoś udało mi się to zmusić do działania. Znaczy się, dysk mi rzęzi, nagrywarka mruga diodą... czy z tej płytki się potem będzie dało coś odzyskać, to się dopiero okaże.

7 komentarzy do wpisu „ Po nocce”

Na koniku...

27 listopada 2005 19:38:45 | kategorie: konie, rodzinka, wypoczynek,

Dzisiaj, jak co niedzielę, pojechałem z dziewczynami do Szałszy na konie. Pogoda była zupełnie niezachęcająca (mgła i lejący deszcz), ale instruktor zapewnił, że jest gdzie jeździć, bo hala (kryta ujeżdżalnia) przygotowana.

Na miejscu pogoda wyglądała jeszcze paskudniej niż przez okno, ale na hali konie już jeździły, tylko dwa stały w stajni. Gdy najspokojniejszy, Bohun, się zwolnił, to posadziliśmy na niego Małą i zrobiliśmy kilka kółeczek. Później żonka wsiadła na poważniejszego (większego i chętniejszego do biegania) konia – Neskę i zaczęła swoją jazdę.

Ja w tym czasie pilnowałem Krysi, która zresztą całkiem dobrze się sama bawiła w słomie, a poza tym pomogłem założyć czapsy na pewne zgrabne nóżki i kilka razy trzymałem dziewczynom konia (gdy się przesiadały, albo miały dość). Bałem się, że z Krysią zmarzniemy, gdy Ika będzie jeździć, ale na hali było ciepło i całkiem przyjemnie. Gdy tak stałem z Bohunem, gdy żona kończyła, to stwierdziłem, że może bym w końcu i ja na konia wsiadł. Przez ostatnie parę miesięcy się wstrzymywałem, bo miałem przepuklinę, a po operacji lekarz przez trzy miesiące (czyli gdzieś tak do Mikołaja) zabronił mi uprawiania sportu. Zdecydowany byłem tym bardziej, że dziewczynom, które jechały z Iką, szło raczej nienajlepiej i na ich tle duża kompromitacja mi dziś nie groziła.

Oczywiście okazało się, że, mimo oglądania jeździectwa od pół roku, nie bardzo wiedziałem co z tym koniem zrobić – jak wsiąść, jak usiąść, jak trzymać wodze. Ale nawet jakoś udało mi się Bohuna (znanego z perfekcyjnych umiejętności stania w miejscu) wystartować i stępem okrążać halę, nie pozwalając koniowi na skróty. Ale stępem to nic ciekawego, trzeba było kłusem spróbować. Do tego już konik nie był taki chętny, więc żonka musiała dać mu przykład i biegała koło nas wokół hali. ;-) Z bacikiem w ręce, bo sam przykład to mogłoby być za mało.

Na początku kłusa obiłem sobie tyłek, ale w końcu zaczęło mi nawet to anglezowanie wychodzić. A i żona nie musiała biegać, bo Bohun zaczął mnie słuchać. Może dlatego, że już miałem bacik w ręce (ale raczej go nie używałem). Tak sobie jeździłem, to kłusem, to, dla odpoczynku, stępem. Koń, który podobno jest wyjątkowo leniwy i raczej początkujących jeźdźców nie słucha, był całkiem posłuszny. Poza paroma wyjątkami: zatrzymywał się, gdy inny koń go doganiał i gdy pojawiał się instruktor (to drugie tym dziwniejsze, że zwykle bywało na odwrót). No i pod koniec jazdy zaczął mieć humory. Ale i ja już się przy tym kłusie nie upierałem.

W sumie pojeździłem jakieś 45 minut (norma dla początkujących to pół godziny). Ku mojemu zaskoczeniu zszedłem o własnych siłach, niespecjalnie obolały i całkiem sprawny. Czyżby moja fatalna forma nie była taka fatalna? Po jeździe miałem konia odprowadzić do stajni i rozsiodłać. I znowu się okazało, iż mimo, że naoglądałem się tego sporo, to nie bardzo wiedziałem co z tym koniem tam zrobić ;-). Koleżanka odrobinę pomogła i nie było źle.

Będę musiał zacząć regularnie jeździć. To może być całkiem zabawne, a jakiś sport, dla odmiany od kilkunastogodzinnego siedzenia przy komputerze, na pewno mi się przyda.

No to jeździ ika, jeździ smoku, zacząłem jeździć ja... Kto następny? ;-)

15 komentarzy do wpisu „ Na koniku...”

Kolejny grobowy wpis

21 listopada 2005 21:46:36 | kategorie: lajf is brutal, praca,

W środę zaczęliśmy w firmie akcję rozpierdziel — gruntowną modernizację sieci z wymianą części sprzętu (głównego routera) i większości softu wraz z konfiguracją. Nowy system ani przetestowany, ani skończony. Ale stary sprzęt się już sypał, a niedoskonałości starej konfiguracji już mocno dawały się we znaki.

Więc już od poniedziałku, a nawet od poprzedniego tygodnia, w pracy było znacznie więcej roboty niż wcześniej. W środę zaczął się zapiernicz na maksa. Wtedy siedziałem od 8:00 do 19:15 (normalnie kończę o 16:00) tyle, żeby uruchomić przynajmniej dostęp do Internetu większości userów. W czwartek oczywiście okazało się, że to wcale nie działa jak należy, powychodziło masę innych problemów no i czas było userom pocztę odpalić. Siedziałem do 22:15. W piątek przyszedłem do roboty na 12:00 (bo o 8:00 to bym się i tak do niczego nie nadawał), wyszedłem o 16:30, ale potem jeszcze w domu do późna przy tym siedziałem. W sobotę nie lepiej. Praktycznie cały dzień przy kompie, z przerwą na obiad u mamy. W niedziele obudził nas telefon od niezadowolonego klienta. Tego było za dużo. Niedziele to czas na żonkowe koniki, więc po prostu wyłączyłem tę komórkę dyżurnego admina. Miałem na jej dzwonki reagować nawet w nocy, ale że pracodawca już i tak naciągnął reguły, to sumienie mnie bardzo nie pogryzło.

Wiem, że to wcale nie tak dużo roboty. W tej branży to norma, wielu kolegów po fachu miewa dłuższe sesje na serwerowni i zdarza im się to znacznie częściej i nie marudzą (chłopaki, podziwiam was!). Jednak okazało się, że to starczyło, żebym zrobił się nieznośny, warczał na bliskich, nie robił tego o co mnie proszono itd. itp. Okazałem się zwykłym gnojem. Co gorsza to wszytko mimo tego, że starałem się pilnować. Pamiętałem jaki byłem, gdy przy pracy się zapominałem, więc starałem się nad sobą panować. Najwyraźniej nieskutecznie, a do tego, słysząc brutalną prawdę się rozklejam się, i staję się żałosnym gnojem...

Bycie dobrym mężem i ojcem ostatnio chyba nawet mi jakoś wychodziło. Ale to wtedy, gdy w pracy roboty raczej unikałem, równo o 16:00 wychodziłem i w domu starałem się nawet nie zaglądać na firmowe serwery i do firmowej poczty. No i Holender nawet za bardzo roboty dla mnie nie miał. Czyste obijactwo, nawet swoje otwarte projekty odpuściłem, żeby miło spędzać czas z rodzinką. Fajnie było, tylko wiecznie tak być nie może.

No i jaką ja mam przyszłość w tej branży? Jeśli chcę znaleźć jakąś lepszą robotę muszę się wykazać. Raczej nie ma na to sposobu, który nie byłby ani pracochłonny, ani stresujący. Czasem mam ochotę ciepnąć tym wszystkim poza obowiązkowymi 8-ma godzinami w firmie, ale do czego mnie to doprowadzi?

A może powinienem uznać, że nie mam się przejmować tym co żona sądzi, bo żona marudzi, a ja skoro pracuję, to mam prawo być trochę nieprzyjemny? Po prostu robić swoje i w ten sposób zapewnić sobie przyszłość, a rodzinie lepszy byt? Wolę nawet nie próbować, bo mogę stracić to co najcenniejsze. Ledwo udało mi się częściowo naprawić, co kiedyś w podobnych okolicznościach popsułem... A do tego nie mam jaj, więc i tak by nic z tego nie wyszło (ani lepszy byt, ani nie przejmowanie się żoną).

Na koniec ciekawostka: teraz, gdy w firmie mało co działa, nikt nie sugeruje, że admini się opierdalają, czy źle robią swoją robotę... a wcześniej, przed akcją rozpierdziel, gdy czasem niedziałało tylko parę rzeczy, nie bardzo od nas zależnych, traktowano nas jako wzór nierobów. Ale to pewnie szybko wróci...

I sorry za brak normalnych wpisów. Gdy dzieje się coś ciekawego, to jestem tak zajęty, że nie mam czasu pisać, a dorywam się do Joggera, dopiero gdy mi się wszelkiej sensownej roboty odechciewa...

14 komentarzy do wpisu „ Kolejny grobowy wpis”

Dostało mi się...

21 listopada 2005 20:04:33 | kategorie: lajf is brutal,

Dostało mi się. Nawet nie wiem za co (w pewnym momencie wyszło coś, że niby też za picie dziurawca). Za próbę wyjaśnienia, czy wyrażenia swojego zdania, dostało mi się jeszcze bardziej... W takich chwilach, szczególnie po (czy raczej w trakcie) bardzo ciężkim okresie w pracy (harówa kilkanaście godzin dziennie, łącznie z sobotą), odechciewa się wszystkiego... :-( .

12 komentarzy do wpisu „ Dostało mi się...”

Kupuję nową nagrywarkę

14 listopada 2005 20:35:13 | kategorie: sprzęt,

Podobno pieniążki z zachodu już do mnie idą, więc postanowiłem wreszcie sobie kupić nagrywarkę DVD. Wypatrzyłem sobie NEC ND-4550A. Jeśli ktoś zna powód dlaczego to jest zły wybór, niech powie teraz lub zamilknie na wieki. Samsunga i LG już miałem, Sony odpada z powodów ideologicznych (;-)).

37 komentarzy do wpisu „ Kupuję nową nagrywarkę”

Śmiać się, czy płakać?

09 listopada 2005 19:38:53 | kategorie: polityka,

Oglądam Wiadomości. I chce mi się śmiać. Lepper i Giertych w jednym kadrze, jako ci dwaj którzy decydują o być, albo nie być rządu Marcinkiewicza. Chwilę później sam Marcinkiewicz – chwali się swoją cnotą. Ciekawe co będzie w kolejnych odcinkach. ;-)

17 komentarzy do wpisu „ Śmiać się, czy płakać?”