Jog Jajcusia

Pranie

25 sierpnia 2008 09:03:36 | kategorie: praca, rodzinka, sprzęt,

Plecak, z którym chodzę do pracy, na wycieczki i właściwie wszędzie, gdzie kieszenie mogą mi nie starczyć do noszenia całego bajzlu, był już trochę brudny. Jakiś czas temu wraz z żoną uznałem, że trzeba by go albo wyprać, albo kupić nowy. Postanowiliśmy zacząć od pierwszej, tańszej opcji. No więc parę dni temu żonka mi plecak wyprała...

Do prania trzeba było oczywiście plecak opróżnić, o czym żonka najwyraźniej pamiętała, bo w rogu pokoju pojawiła się kupka z dawną zawartością plecaka: teczka z papierami, jakieś śmieci... i jedna podpaska (wciąż nie rozumiem skąd ona się wzięła w moim plecaku). Niby czegoś brakowało, ale poza wyrzuceniem ewidentnych śmieci nie zajmowałem się bardziej tą stertą... aż do dziś.

Koniec weekendu, więc trzeba było się spakować do pracy. Teczka z papierami – zawsze w torbie była. Ale było tam coś jeszcze, jakaś elektronika przecież. Zaglądam więc do odpowiedniej kieszonki plecaka... i jest. Zwinięta kulka ze słuchawek do telefonu i dwóch pendrive'ów na smyczy PLD Linux. Wszystko czyściutkie, oczywiście. %-)

Rano, po przyjściu do pracy, zaryzykowałem i podłączyłem pendrajwy do komputera. I działają! Oba. Nawet dane są na miejscu. :-)

A więc, jeśli komuś kiedyś się jakiś usb-stick przypadkiem uświni, to polecam pralkę automatyczną. O parametry prania i markę proszku do prania proszę pytać żonę. ;-)

12 komentarzy do wpisu „ Pranie”

Burze w Gliwicach

16 sierpnia 2008 14:53:03 | kategorie: natura, rodzinka, zdjęcia,

Zaczęło się w czwartek wieczorem – trochę pomruczało i popadało. Burze były chyba przez całą noc, ale obudziliśmy się dopiero o 6:20 – dokładnie, to obudziły nas jakieś smętne kościelne śpiewy (no cóż, święto jakieś). Wkrótce przestało być słychać śpiewy, bo nadchodziła burza. Błyski, grzmoty, ściana wody za oknem, chwilami sypał grad. Przed naszym blokiem łączyły się dwa potoki, dalej nie było widać...

Gdy się trochę uspokoiło zobaczyliśmy, że na główniejszej ulicy też rzeczka płynie, jak przejeżdżał samochód, to zostawiał za sobą ścianę wody. Później jakby wszystko spłynęło i wyschło, słońce wyszło i na pierwszy rzut oka po burzy dużego śladu nie było... wyszliśmy więc zajrzeć do mieszkania i na działkę teściów (mieliśmy się zaopiekować)...

Już po drodze było widać ślady wody, szczególnie w parku było widać ślady płynących tędy potoków. U teściów wyjrzałem przez okno – tam kiedyś po większych deszczach był zawsze widok na wielkie bajora na łąkach... Teraz w tamtym miejscu stoją centra handlowe, pod którymi robiono porządne odwodnienie... nie spodziewałem się zobaczyć niczego ciekawego. Jednak, przy salonie Norauto zobaczyłem jakby małe jeziorko... postanowiliśmy, że zajrzymy tam po drodze na działkę...

Rzeczywiście, było tam jeziorko. Centrum Norauto stało na wysepce, a wokół pełno wody. Z wody leciały bąbelki... Kawałek dalej drugie, śmierdzące, bajorko. Wydawało ono dziwne sycząco gwiżdżące odgłosy... okazało się, że to studzienki kanalizacyjne pod spodem wsysają tę wodę... Podeszliśmy jeszcze do rzeki, zobaczyć jaki tam poziom wody... niższy niż tych bajorek, ale sporo wyższy niż zwykle. I widać było, że wcześniej wody było jeszcze z pół metra więcej. Kolektor kanalizacji burzowej był prawie całkiem zanurzony – nie dziwne, że odwodnienie dawnych łąk nie dawało rady...

Udaliśmy się na działkę. Szliśmy od strony rzeki i widzieliśmy, że te najniżej położone działki są całe zanurzone w wodzie. Od tej strony nie było nawet jak wejść na teren ogrodu. Poszliśmy naokoło... okazało się, że większość działek jest pod wodą. Było nawet widać miejsca, gdzie wybiły studzienki kanalizacyjne (co wyjaśniało zapach). W końcu podeszliśmy do teściowej działki, od góry. Okazało się, że cała stoi w wodzie, ale jako jedna z ostatnich (właściciele działek położonych wyżej mieli więcej szczęścia). No to więcej ogórków już w tym roku nie będzie. :-)

Do domu poszliśmy wałem przy Góry Chełmskiej. Przed pierwszym blokiem facet suszył samochód. Najwyraźniej trzymał go w garażu pod blokiem. Dalsze kilka bloków stało w wodzie, piwnice raczej kompletnie zalane. Kobiety próbowały robić jakiś porządek, a półnadzy faceci w oknach przyglądali się zalanym podwórkom, garażom i komórkom. Tam nie powinno być żadnych zabudowań mieszkalnych... ale cóż, kiedyś jakiś idiota postanowił jednak coś zbudować. A stary wał (pewnie przeciwpowodziowy) teraz tylko pogarsza sprawę zatrzymując wodę w tej niecce.

Przez resztę dnia było gorąco, parno, a chwilami nawet słonecznie. Wybraliśmy się na Jarmark Średniowieczny do Chudowa, ale w tym tłumie w takiej duchocie nie dało się długo wytrzymać. Wieczorem chcieliśmy wybrać się do kina... ale wróciła burza. Postanowiliśmy więc spróbować porobić burzowe fotki szczególnie, że aktualnie mamy do tego całkiem niezłe warunki – Krysia na wakacjach, a jej pokój pusty, bo dopiero co był malowany. Nawet zasłon nie ma – spokojnie można było rozstawić statyw i otworzyć okno z widokiem na burzę.

Jednak, tego wieczora nie udało się nic ciekawego złapać. Jakoś nie chciało błyskać we właściwym miejscu. Do tego bateria w aparacie była prawie rozładowana. Burza przeszła a myśmy poszli spać. Przed snem żona jeszcze poprosiła, żeby ją obudzić, jakby znowu błyskało...

Śniły mi się tornada i wyjazd do Gruzji... w końcu obudziła mnie burza. Budzę Iwonkę mówiąc, że się błyska. A niech się błyska, padła odpowiedź. Widać żonce się dobrze spało i ochota na fotografowanie przeszła... Ja uznałem, że najwyżej sam się pobawię... i jak wtedy nie błysło i nie huknęło! Żonka była pierwsza przy aparacie. :-)

My średnio przytomni, a burza waliła prawie zaraz za oknem. Wszystko razem sprawiało, że nie do końca wiedzieliśmy co się dzieje. Ika wciskała spust migawki, ja jej coś przeszkadzałem... ale chyba się złapało... tak... całe prześwietlone – biały prostokąt tylko. Trzeba było zmienić parametry ekspozycji. Nam zaspanym ciężko było coś konkretnego ustalić, a do tego trzeba było na jakiś czas zamknąć okno, bo padało do pokoju, ale w końcu wyklikałem: czas 1s i ekspozycja -4EV. Z nocno-deszczowego widoku za oknem łapały się tylko światła, błyskawica powinna też się złapać... ale burza już sobie poszła, na drugą stronę. No cóż, poszliśmy znowu spać.

Jakiś czas później znowu obudziła nas nadchodząca burza. Pioruny waliły gdzieś daleko, ale najwyraźniej się zbliżały. Wstaliśmy więc i podeszliśmy do aparatu i okna. Parametry pozostały takie, jak ustawiłem poprzednio i tylko żonka trzymała przycisk spustu migawki... klik, klik, klik...

W sumie przez noc zrobiliśmy jakiś tysiąc zdjęć... ale w końcu się udało! Może nie są to jakieś nadzwyczajne efekty. Trochę ciemno (przy tej ostatniej burzy błyskało trochę słabiej), trochę pozasłaniały niskie chmurki, ale coś jest. :-)

Burze mają jeszcze wrócić... może jeszcze coś się trafi.

22 komentarze do wpisu „ Burze w Gliwicach”

Romantyzm geeków...

12 lipca 2008 10:45:41 | kategorie: rodzinka, seks, sprzęt,

Leżymy sobie w łóżeczku... zaczynam dobierać się do żonki...

– O, stanął ci! – zauważyła żonka...

– A czemu nie miałby stanąć?

...

– A wiesz... z okazji naszej rocznicy... – żonce najwyraźniej jakiś nieprzyzwoity pomysł przyszedł do głowy – ...moglibyśmy sobie kupić... taki routerek WiFi?

– To a'propos tej sterczącej antenki?

– Skąd wiesz?!

... i jakoś ta chwilowa zmiana tematu nie zepsuła nam nastroju... wręcz przeciwnie, seks był znakomity :-)

10 komentarzy do wpisu „Romantyzm geeków...”

Z dziecięcych tekstów

07 kwietnia 2008 18:16:29 | kategorie: rodzinka,

Dziecko bawi się zabawkami, rodzice zajęci czymś innym nagle słyszą stukot lecących klocków, a potem wyjaśnienie:

– to tylko jeden koń się zwalił

6 komentarzy do wpisu „ Z dziecięcych tekstów”

Ta gierka

17 marca 2008 16:44:48 | kategorie: gry, linux, rodzinka,

Od jakiegoś czasu co nasze dziecko (przypominam: pięcioletnie) przychodzi do domu, to od razu się pyta Tato, mogę pograć w tą gierkę?. Ostatnio grzecznie się przy tym bawi (bez płaczu i wzywaniu rodziców, że coś poszło nie tak), a i jest przy tym chwila spokoju dla rodziców, więc pozwalamy jej grać. Szczególnie, że gierka jest raczej ambitna...

No właśnie... kiedyś, co Krysia zobaczyła jak tata w coś gra, to zaraz chciała grać w to samo... a potem był płacz, bo nie umie. Ostatnio przypomniałem sobie Simutrans, dziecku się spodobały domki i samochodziki i obawiałem się, że znowu będzie ryk. Więc przez jakiś czas nie pozwalałem jej grać, najwyżej pozwalałem patrzeć mi przez ramie jak gram (i przegrywam)... W końcu jednak dałem się jej przekonać. Pokazałem jej jak się buduje drogi, przystanki, ustala rozkład jazdy. Pozwoliłem klikać z obawą oczekując momentu, gdy zbankrutuje. O dziwo porażkę przyjęła dobrze i po prostu następnym razem zaczynała od nowa.

Co jakiś czas jej pomagałem. Często dziwiłem się co tam wyprawia, ale ostatnio zaczynają mnie zaskakiwać efekty. Raz stwierdziła puściłam 40 ciężarówek. Najpierw myślę po cholerę tyle... a niech się cieszy, że jeżdżą, i tak zaraz zbankrutuje. Potem a czy ona umie do 40 policzyć?. Chyba umiała, bo ciężarówek była cała ulica i kolejne wyjeżdżały. Prawdę mówiąc nie sądziłem, że w ogóle opanuje kopiowanie pojazdów (raz jej to pokazałem)... Jednak kompletny opad szczęki zaliczyłem, gdy zobaczyłem ile pieniędzy na tym zarabia. Wcisnąłem na chwilę fast forward i już miała prawię milion na koncie... Dzisiaj po piętnastu minutach gry stwierdziła miałam już pieniądze na czerwono, to wcisnęłam przyspieszenie... i miała 200.000 na czarno. Znaczy się, zupełnie bez mojej pomocy zrobiła w grze dochodowy interes. A przecież ile razy mnie się to nie udało. A ja umiem liczyć, umiem czytać, znam angielski... Gra jest pełna różnych szczegółów, w których trzeba się przynajmniej minimalnie orientować (np. skąd dojeżdżają pracownicy do fabryk i kto jest dostawcą surowców), a niespełna sześcioletnia Krysia sobie w tym radzi. Zrozumiała i opanowała też zapisywanie (pod nazwą "krysia1", "krysia2") i odczytywanie stanu gry... No, wciąż nie mieści mi się to w głowie! :-)

Mam nadzieję, że córka nie dorwie się do hasła roota... ;-)

26 komentarzy do wpisu „ Ta gierka”

Instrukcje na Dzień Kobiet

08 marca 2008 19:28:12 | kategorie: rodzinka, życie,

Przed chwilą na Onecie znalazłem instrukcję na dzisiejszy dzień. Już trochę późno, ale może jeszcze zdążę się do niej zastosować... Myślicie, że mam jeszcze szansę? Czy może ten Dzień Kobiet już zmarnowałem? ;-)

7 komentarzy do wpisu „ Instrukcje na Dzień Kobiet”