Jog Jajcusia

Ika

19 stycznia 2007 10:00:55

Mąż... coś Ty ostatnio taki uduchowiony? ;->

ajot

19 stycznia 2007 10:01:35

Ika: to pewnie zasługa jakieś kobiety.

Jajcuś

19 stycznia 2007 10:02:43

Pewnie ta pogoda mi szkodzi ;-)

da.killa

19 stycznia 2007 10:23:48

Jak się obkupisz w płyty Świetlików (osobiście najbardziej lubię pierwszą – „Ogród Koncentracyjny”, ale i reszta jest godna polecenia) i ci Świetlicki nie obrzydnie to polecam płytę The Users „Nie idź do pracy”. Trudno dostać, ale warto.

Jajcuś

19 stycznia 2007 10:26:33

da.killa: ja mam już „cacy cacy fleishmaschine” i jeszcze mi nie zbrzydło, zastanawiam się nad „Ogrodem Koncentracyjnym”, albo „Złymi misiami”. A Usersów nie znam, będę musiał się przyjrzeć.
BTW: to ty nie tylko Elvisa słuchasz? ;-)

da.killa

19 stycznia 2007 10:29:56

Elvis to tylko 50%, resztą dzielą się najrozmaitsi brzdękacze :)

Ika

19 stycznia 2007 10:35:55

OK, to zyczenia zanotowane ;-)

Kamelia

19 stycznia 2007 11:34:10

Uwielbiam, gdy słychać każdą gitarę, każdy instrument osobno : o) i lubię wykonawców, którzy dobrze tworzą płyty. Szkoda tylko, że ja nie mogę bywać w takich miejscach (uczulona na dym tytoniowy) : o( ale fakt muzyka to coś więcej niż poezja, choć dla niektórych jest odwrotnie : o)

Kasia

19 stycznia 2007 13:13:01

kiedyś na starej maturze dali do interpretacji wiersz Świetlickiego..;) wtedy myślałam, że to zabójstwo dla uczniów – teraz myślę, że tamci uczniowie byli genialni w porównaniu z obecnymi;)
[to tylko uogólnienie]

Jajcuś

19 stycznia 2007 13:18:27

Kasia: chyba nie rozumiem…
Sam uważam męczenie dzieciaków w szkole jakimikolwiek wierszami za okrucieństwo… ;-)

Kamelia

19 stycznia 2007 13:20:05

Czytanie wierszy w szkole to jeszcze jeszcze, a nam kazano kiedyś co miesiąc oddawać własną poezję to była dopiero katastrofa : o)

Kasia

19 stycznia 2007 13:21:56

widzisz… i to jest ta przepaść nie do pokonania… ja się swojej matury pisemnej kompletnie nie bałam, „bo przecież zawsze w najgorszym wypadku zostaje wiersz” – i tak też się stało… a 3 lata później, jak pomagałam kumplowi, to na pytanie „Marcin, co widzisz w tym wierszu?” zawsze słyszałam odpowiedź „no… nic”;)
nie wiem skąd to się bierze, doprawdy…:P
(ale przyznam szczerze, że jako belfer nie lubię omawiać z uczniami wierszy, bo to męczarnia straszna… chyba że trafią się jakieś lotniejsze jednostki…)

Ika

19 stycznia 2007 13:24:08

Hmm… ja też nigdy nic w tych wierszach nie widziałam poza słowami które tam napisano i za cholerę nie mogłam zrozumieć skąd ludzie wymyślają takie cuda na kiju w ramach interpretacji… Potem nauczyłam się trochę ściemniać i było ok ;-)

Kasia

19 stycznia 2007 13:26:06

hmm… chciałam sobie przeedytować komentarz, ale zmiany się nie zapisują... ciekawostka teleranka…

Jajcuś

19 stycznia 2007 13:26:23

Kasia: najgorsze, że jak nawet się coś w tym wierszu zobaczyło… to się zostało skrytykowanym, że się zobaczyło nie to co trzeba…

Kasia

19 stycznia 2007 13:27:32

serio serio…? ja tam bym chętnie popolemizowała…:P
poza tym mnie akurat w szkole i dalej nauczono, ze mam prawo do własnego zdania, tylko muszę umieć je obronić... i tak staram się też odnosić do cudzych pomysłów…

Jajcuś

19 stycznia 2007 13:33:09

Kasia: wszystkie polonistki tak mówią ;-) A jak przyjdzie co do czego, to wychodzi, że lepiej siedzieć cicho, albo powtarzać to, co się wcześniej usłyszało…
Tak, jestem uprzedzony. Polski był jednym z najbardziej znienawidzonych przeze mnie przedmiotów. Studia były dużo lepsze od technikum, bo już polskiego nie było…
Żeby było śmieszniej, mam mamę polonistkę i brata poetę. ;-)

Ika

19 stycznia 2007 13:35:26

Tez nietrawiłam polskiego i walczyłam z wszystkimi polonistkami po kolei, teraz mam polonistkę za teściową. MASAKRA %-)

Kasia

19 stycznia 2007 13:36:19

polonistki spod hotelu „Polonia”;)

Ika

19 stycznia 2007 13:36:48

Jajcus: na szczęście Ty jesteś w tej rodzinie normalny ;-)

bazyl

19 stycznia 2007 14:47:00

Moim zdaniem interpretacja wiersza to cos tak subiektywnego i osobistego, ze proba narzucania jakis ogolnych pogladow.
Kiedys, jak kazano mi zinterpretowac wiersz w wypracowaniu napisalem dosc rozsadna rozprawke, ze jest to typowy wiersz dla polonistow, ktorzy roztrzasaja kazde slowo zastanawiajac sie co autor mial w danym miejscu na mysli. Poparlem to przykladami na jak wiele sposobow mozna go rozumiec.

Dostalem pale.

Ale wypracowanie zostalo wywieszone w gablocie. Taki system doceniania przez nauczycieli, ktorzy rozumieja co sie dzieje, ale nie moga postawic innej oceny ;] Czulem sie doceniony wtedy :P

Kasia

19 stycznia 2007 18:42:59

dla mnie, wrednej polonistki, największym komplementem było stwierdzenie absolwenta z mat-fizu, że moje lekcje były jednymi z najprzyjemniejszych w szkole, o ile nie najprzyjemniejszymi…
i chyba to nie była ściema, skoro wpadają prawie co piątek cała ekipą posiedzieć w swojej pierwszej ławce, goniąc stamtąd pierwszaki…
ale to był taki rocznik i taka klasa, co to miłością czystą i wzajemną i na wieki;)

Jajcuś

19 stycznia 2007 18:45:12

Nie wykluczam, że miałem pecha do polonistek…

Kasia

19 stycznia 2007 18:46:39

nie martw się – ja miewam do klas;P
[to zawsze działa w dwie strony;)]

Gamxx

19 stycznia 2007 20:12:14

Złe Misie są świetne, nawet kiedyś na joggu popełniłem ich recenzje :D Chociaż Ogród Koncentracyjny chyba najlepszy z całej dyskografii..